ساربوک

مشروح خبر

رشد کمی و کیفی کتابهای کودک و نوجوان در سالهای اخیر

گفت و گو: محبوبه قدیریان

محمود برآبادی نویسنده کتاب کودک و نوجوان و عضو هیات مدیره انجمن نویسندگان کودک و نوجوان است و تاکنون رییس و نایب رییس این انجمن بوده است. از وی بیش از  60 اثر منتشر شده است. به سراغ ایشان رفته ایم و نظرات ایشان را درباره وضعیت ادبیات کودک و نوجوان در ایران جویا شده ایم که درادامه می خوانید:

 

  • ارزیابی شما از کتابهای کودک و نوجوان در ایران  به لحاظ کیفیت ادبیات و قلم در مقایسه با سایر ملل چیست ؟

ادبیات کودک در سال های اخیر چه به لحاظ کیفیت و چه به لحاظ کمیت رشد قابل توجهی داشته است. هم تعداد نویسندگان کودک و نوجوان زیاد شده و هم تعداد عناوین و موضوعاتی که به آن پرداخته می شود به مراتب رشد داشته است. هر چند به لحاظ تیراژ کتاب، امروزه با کاهش تیراژ کتاب در همه عرصه ها و از جمله حوزه کودک و نوجوان روبرو هستیم. البته ادبیات کودک ایران در مقایسه با ادبیات کودک کشورهای غربی هنوز فاصله زیادی دارد که امیدواریم در آینده این فاصله کاهش یابد.

 

  • ادبیات و قلم متناسب با کودک و نوجوان چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

ادبیات کودک به طور کلی باید به گونه ای باشد که به نیاز مخاطب پاسخ دهد. هم از نظر موضوع باید به موضوعات موردعلاقه کودک و نوحوان بپردازد و هم از لحاظ زبان و نثر باید به گونه ای باشد که با سن مخاطب تناسب داشته باشد. باید بتواند او را سرگرم کند و در ضمن بدآموز نباشد، خشونت را ترویج نکند و هیجانات کاذب در او ایجاد نکند.

 

  • وضعیت ایران در تصویرگری کتاب کودک  چگونه است؟

 تصویرگری کتاب کودک ایران در قیاس با ادبیات رشد بیشتری داشته و جوایز بین المللی بیشتری کسب کرده و تصویرگران ما در نمایشگاه های بین المللی مطرح هستند. علت آن هم این است که زبان تصویر بدون ترجمه به مخاطب منتقل می شود. درحالیکه ادبیات باید به زبان مخاطب ترجمه شود تا او بتواند آن را بخواند و با آن ارتباط برقرار کند و ترجمه مشکل اصلی در جهانی شدن ادبیات ماست.

  • چقدر امکانات برای پرورش نویسندگان خوب در شهرهای غیر از تهران وجود دارد؟و آیا انجمن هایی مثل نویسندگان کودک و نوجوان در شهرهای دیگر هم شعبه دارد؟ 

متاسفانه امکانات زیادی در شهرهای کوچک برای پرورش خلاقیت علاقمندان به نوشتن وجود ندارد. فضا هم علی رغم وقت زیادی که در اختیار افراد است  -چون ترافیک و گرفتاری شهرهای بزرگ در  آنجا وجود ندارد- خیلی مهیا نیست. یعنی نشست های ادبی یا جلسات نقد و بررسی داستان یا شب های شعر و داستان که می تواند انگیزه خوبی در فرد به وجود بیاورد تشکیل نمی شود یا خیلی کم است. البته این مشکل را می توان از طریق خواندن کتاب های تئوریک داستان نویسی که الان بسیار زیاد شده و یا از راه فضای مجازی برطرف کرد.

انجمن نویسندگان در شهرهای دیگر شعبه ندارد، اما اعضایی دارد که ساکن شهرستان ها هستند، آنها ممکن است خودشان جلساتی داشته باشند.

 

  • نشریات کودک و نوجوان را در ایران چگونه ارزیابی می کنید؟

 نشریات کودک و نوجوان هم بعد از انقلاب رشد چشمگیری داشته است. انواع نشریات هفتگی، ماهانه، دوهفته نامه و نشریاتی که ضمیمه کودک دارند منتشر می شود؛ درحالیکه پیش از اتقلاب نشریات کودک و نوجوان محدود به کیهان بچه ها، اطلاعات دختران و پسران و 3 مجله پیک بود.البته بیشتر نشریات کودک و نوجوانی که الان منتشر می شوند دولتی یا وابسته به نهادها و سازمان های دولتی هستد و نشریات کودک و نوجوان بخش خصوصی کم هستند.

 

  • مدارس برای پرورش قوه نویسندگی کودکان و نوجوانان چه باید بکنند؟ و چقدر در دروسی مثل انشا به این مهم پرداخته می شود؟

مدارس کمک بسیار زیادی  به پرورش استعداد نویسندگی دانش آموزان می توانند داشته باشند. اگر خاطرات نویسندگان را بخوانید بیشترشان کار نوشتن را از مدرسه شروع کرده اند و مشوق شان معلمی بوده که فرد را تشویق به نوشتن کرده است.

زنگ انشا، زنگ کتابخوانی، دعوت از نویسنده برای حضور در کلاس و گفتگو با دانش آموزان، جلسات شعرخوانی و قصه گویی، اجرای نمایش بوسیله دانش آموزان، نمایش فیلم و گفتگو درباره آن و تاسیس باشگاه های کتابخوانی از جمله کارهایی است که مدارس می توانند انجام دهند و تاثیر بسیار زیادی در پرورش استعداد نویسندگی دانش آموزان دارد. اما متاسفانه اولیای دانش آموزان و برخی از معلمان و مدیران مدارس تصور می کنند که وظیفه اصلی دانش آموزان خواندن درس است و کتاب خواندن دانش آموز را از درس می اندازد. درحالی که این تصور نادرستی است و کتاب خواندن می تواند ذهن کودک را فعال کند و قدرت تجریه و تحلیل را در او افزایش دهد.



http://sarbook.ir/post

دیدگاه خود را بنویسید

جهت ارسال دیدگاه وارد شوید

درحال بارگذاری، لطفا کمی صبر کنید