ساربوک

نویسنده هفته

بلقیس سلیمانی
بلقیس سلیمانی
  • به قلم: مریم عسگری

بلقیس سلیمانی، نویسنده، منتقد ادبی و پژوهشگر معاصر ایرانی است، که هرچند دیر دست به قلم برده است، اما خیلی زود جایگاه خود را در دنیای ادبیات یافته است. بلقیس سلیمانی، در سال 1342 در شهرستان رابر کرمان متولد شده است. با وجود این که از سی و چند سال پیش ساکن تهران است، هنوز خود را با حال و هوای شهرستان مأنوس‌تر می‌داند. انس با محیط روستایی را می‌توان در بسیاری از آثار او چون «مارون» و «من از گورانی‌ها می‌ترسم» نیز مشاهده کرد.

دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد فلسفه است و مقالات بسیاری از او در مطبوعات چاپ شده است. نویسندگی را به طور جدی با انتشار رمان «بازی آخر بانو» در سال 1384 آغاز می‌کند که با استقبال خوبی از سوی مخاطبان روبرو می‌شود. سلیمانی نوشتن را به صورت یک تفنن آغاز می‌کند اما امروز برای او حکم یک حرفه و شغل را دارد. او در بیشتر رمان‌ها و داستان‌های خود بین جامعه‌ی مدرن امروزی و سال‌های پرآشوب دهه‌ی شصت در گذار است. دهه‌ی شصت به گفته‌ی خودش دورانی است که هنوز از حوادث آن رهایی نیافته است و شخصیت داستان‌هایش نیز در این سال‌ها گیر کرده‌اند؛ زندگی آن‌ها به شکل جدایی‌ناپذیری به فضای اجتماعی و سیاسی دهه‌ی شصت و حوادث آن دوران گره خورده است، گویی این بخش از تقویم سرنوشت نسلی را رقم می‌زند که امروز حدود پنج دهه از عمرشان می‌گذرد. این داستان‌ها بیانی از زندگی نسل نویسنده است که در بسترهای اجتماعی مختلف رخ می‌دهد و از شرایط اجتماعی، فرهنگی و سیاسی روز تأثیر می‌پذیرد.

بلقیس سلیمانی در غالب آثارش روایت‌گر زندگی زنانی از اقشار مختلف جامعه است؛ طبقه‌ی روشنفکر، مبارزان سیاسی، زنان ساده‌ی روستایی یا زنانی در مبارزه با سرنوشتی از پیش رقم خورده، هر کدام در داستان‌های او به نوعی به تصویر کشیده شده‌اند. او به گفته‌ی خودش قصد ندارد پیام خاصی را در پیچه‌ی داستان و واژگان به مخاطب برساند، هدف او بیدار کردن روح پرسش‌گری در خواننده و رهنمون کردن او به سوی یافتن پرسش‌های مهم زندگی است. او تأثیر اقلیم و گذشته را بر شخصیت و زندگی آدم‌ها به خوبی در داستان‌های خود به رشته‌ی تحریر درمی‌آورد و انسان‌ها را در موقعیت‌های مختلف و حساس زندگی روزمره به تصویر می‌کشد و واکنش آن‌ها را در برابر زندگی بررسی می‌کند.

حسن محمودی در جلسه‌ی نقد رمان «من از گورانی‌ها می‌ترسم» گفته است: آثار سلیمانی، به شکلی آبرومندانه در مرز میان ادبیات نخبه‌گرا و عامه‌پسند قرار گرفته است.

برخی آثار او بارها تجدید چاپ شده و چندی از داستان‌های او به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی و عربی ترجمه شده است. او در سال 1385 برای کتاب «بازی آخر بانو» برنده‌ی جایزه‌ی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژه‌ی جایزه‌ی ادبی اصفهان شد و در سال 1395 نیز نشان درجه یک هنری از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وی تعلق گرفت.

  • آثار:

آثار بلقیس سلیمانی به جز مقالات او در قالب رمان، داستان کوتاه و پژوهش ادبی به چاپ و نشر رسیده است که فهرست‌وار در زیر آمده‌اند:

  • رمان:

بازی آخر بانو، انتشارات ققنوس، 1384

خاله‌بازی، انتشارات ققنوس

شب طاهره، نشر چشمه، 1387

به هادس خوش آمدید، نشر چشمه، 1388

روز خرگوش، نشر چشمه، 1390

سگ‌سالی، نشر چشمه، 1392

من از گورانی‌ها می‌ترسم، نشر چشمه، 1394

مارون، نشر چشمه، 1395

نارسیده ترنج،

 

  • داستان کوتاه:

بازی عروس و داماد، نشر چشمه، 1387

پسری که مرا دوست داشت، انتشارات ققنوس، 1392

 

  • پژوهش ادبی:

همنوا با مرغ سحر، درباره‌ی زندگی و آثار علی‌اکبر دهخدا

هنر و زیبایی از دیدگاه افلاطون

بررسی وضعیت کمی و کیفی ادبیات داستانی در دهه‌ی هفتاد

تفنگ و ترازو، در نقد و بررسی ادبیات دفاع و مقدس

http://sarbook.ir/post

درحال بارگذاری، لطفا کمی صبر کنید