ساربوک

نویسنده هفته

احمد اعطا
احمد اعطا
  • به قلم: مریم صادقی

   
«احمد اعطا» با عنوان ادبی احمد محمود، نگارنده شهیر معاصر در چهارمین روز از دی ماه 1310 در اهواز دیده به جهان گشود. سایرین او را دنباله‌رو مکتب رئالیسم اجتماعی دانسته‌اند. مشهورترین رمان وی «همسایه‌ها» در ردیف آثار ممتاز ادبیات معاصر کشور شمرده می‌شود.

    پدر و مادر احمد دزفولی بودند و در واقع از پدر و مادری دزفولی متولد شد. شاید به همین خاطر اغلب خود را دزفولی می‌دانست و در بعضی از آثارش چون همسایه‌ها و مدار صفر درجه لغات و تعابیری به بیان دزفولی وجود دارد. همچنین شخصیت «نعمت» در داستان «غریبه‌ها و پسرک بومی» از اثری به همین عنوان هم از یکی از اهالی دزفول به نام نعمت علائی اقتباس شده ‌است که در حوالی سال ۱۳۲۳ در دزفول توسط اشخاص نامعلومی ترور می‌شود. پدر او به سال ۱۳۵۶ زمانی که احمد محمود 46 ساله بود از دنیا رفت و مادرش دو سال قبل از آنکه احمد محمود رخ در نقاب خاک کشد یعنی به سال 1379 از دنیا رفت.

    او به سال ۱۳۲۷ با دختر عمه‌اش وصلت نمود و دو سال بعد توانست دوره متوسطه را شبانه با موفقیت در دبیرستان شاهپور اهواز به اتمام رساند. بعد از سپری کردن مقطع ابتدایی و متوسطه در اهواز، به دانشکده افسری ارتش وارد شد، ولی در زمره عده کثیر دانشجویان دانشکده افسری بود که بعد از کودتای ۲۸ مردادماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و بعدها گروه گروه رها شدند؛ این در حالی است که فقط ۱۳ نفر از آنها در زندان باقی ماندند.

    احمد اعطا، یکی از دانشجویانی بود که توبه‌نامه‌ امضا ننمود و به همدستی با رژیم پهلوی تن نسپرد. به همین علت مدت بسیاری را در زندان سپری کرد که گویا بیماری ریوی او که سرانجام مرگش را در پی داشت، یادگار همان روزها بوده‌ است.

    او زمانی را هم در نزدیکی‌های خلیج فارس، از جمله در بندر لنگه، در تبعید سپری کرد. دورانی که خودش از آن این‌چنین یاد می‌کند: «... زمانی که گرفتار بازی سیاست شده بودم!»

    به سال ۱۳۳۳ اولین داستان کوتاهش با عنوان «صب می‌شه» در مجله امید ایران به چاپ رسید، و 5 سال بعد از آن موفق شد نخستین مجموعه داستانش با عنوان «مول» را با سرمایه شخصی خویش منتشر کند. درباره این سال‌ها خودش اذعان داشته: پس از انقلاب به اصرار خودم بازخرید شدم و خانه‌نشین شدم تا شاید به درد درمان‌ناپذیری که تمام عمر با من بود - و هست - سامان بدهم. دیر بود اما چاره نبود.

    نقل از عطاءالله مهاجرانی وزیر ارشاد وقت کشور، قرار بر این بود تا در جشنواره بیست سال ادبیات داستانی در کشور که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۷۶ برگزار نمود، جایزه ویژه هیئت داوران به کتاب مدار صفر درجه احمد محمود تعلق گیرد ، ولی به علت مخالفت سید علی خامنه‌ای رهبر ایران، این جایزه به وی تعلق نگرفت. به اعتقاد سید علی خامنه‌ای این رمان یک کتاب ضدجنگ معرفی شده است و در شمار پرفروش‌ترین آثار احمد محمود واقع شده است.

    این نویسنده در پایان عمر مبتلا به بیماری تنگی نفس مبتلا گردید و این بیماری به سال ۱۳۸۰ یک مرتبه وی را به بیمارستان روانه کرد. در نخستین روز از مهرماه ۱۳۸۱ بار دیگر وضعیت احمد محمود رو به وخامت گذاشت و بعد از انتقال به بیمارستان و بستری شدن، در دوازدهمین روز از مهر ماه سال 1381 پس از یک دوره پنجه در پنجه بیماری ریوی نمودن در بیمارستان مهرداد تهران درگذشت و امامزاده طاهر کرج آرامگاه همیشگی این هنرمند شاخص گردید.

  •     جوایز

    احمد محمود در طول حیات ادبی خویش برنده جوایز ارزشمندی همچون جایزه پکا برای «مجموعه آثار» و جایزه هوشنگ گلشیری برای درخت انجیر معابد به عنوان بهترین رمان گردید.

  •     آثار

    از این نویسنده پرکار و شاخص آثاری در قالب ترجمه، مجموعه داستان و رمان به شرح زیر در دست است:

  • مجموعه داستان‌ها

    مول (۱۳۳۶)

    دریا هنوز آرام است (۱۳۳۹)

    بیهودگی (۱۳۴۱)

    زائری زیر باران (۱۳۴۶)

    غریبه ها و پسرک بومی (۱۳۵۰)

    غریبه‌ها (۱۳۵۰)

    دیدار (۱۳۶۹)

    قصه آشنا (۱۳۷۰)

    از مسافر تا تب خال (۱۳۷۱)

  • رمان‌ها

    همسایه‌ها (۱۳۵۳)

    داستان یک شهر (۱۳۵۸)

    زمین سوخته (۱۳۶۱)

    مدار صفر درجه (۱۳۷۲)

    درخت انجیر معابد (۱۳۷۹)، برنده دوره اول جایزه هوشنگ گلشیری به عنوان بهترین رمان.

  • ترجمه

    آدم زنده (رمان) - اثر «ممدوح‌بن عاطل ابونزال» (۱۳۷۶)

http://sarbook.ir/post

درحال بارگذاری، لطفا کمی صبر کنید