ساربوک

نویسنده هفته

حسین پناهی
حسین پناهی
  • به قلم: سید محمدرضا مسعودی علوی 

حسین پناهی شاعر، نگارنده، هنرمند تلویزیون و سینما و نیز کارگردان معاصر ایرانی بود که در ششم شهریور ماه سال 1335 در ده دژکوه از متعلقات شهر سوق از شهرستان کهگیلویه واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد دیده به جهان گشود. پدرش علی پناه و مادرش ماه کنیز نام داشت.

او بعد از پایان تحصیلات مقدماتی به سال 1351 با تجویز پدرش علی پناه به منظور فراگیری علوم دینی به مدرسه آیت الله گلپایگانی قم مراجعه نمود و با پایان دروس حوزه برای خدمت و ارشاد هم شهری‌ها به ده بازگشت هرچند به سال 1354 همزمان با ترک کسوت روحانیت به آموزگاری در شوشتر روی آورد. او مدتی را در لباس روحانیان به اهالی زادگاهش خدمت نمود تا آن که روزی از روزها پیرزنی به منظور سوال در خصوص مسئله‌ای شرعی به او مراجعه نمود با این مضمون که فضله موشی به درون روغن محلی که نتیجه چند ماه سعی و کوششم بود وارد شده است، آیا روغن نجس است؟ شیخ جوان ده در حالی که آگاه بود روغن نجس شده است او همچنین در جریان آن بود که روغن مورد بحث نتیجه سعی ماه‌های متوالی این زن روستایی است که تامین کننده خرج سه چهار ماه خانواده‌اش است، آن روز حسین به زن گفت نه برداشتن فضله دور ریز کردن مقداری از اطراف محل فضله کفایت می‌کند. بعد از ماجرای آن روز تحمل عبای روحانیت بر حسین تنگ آمد و با وجود اصرار خانواده و خویشان در این کسوت باقی نماند. این تصمیم منجر به آن شد که حسین از جانب خانواده طرد شود. پس از آن به تهران رفت و به تحصیل در مدرسه هنری آناهیتا اشتغال یافت دو سال بعد یعنی در سال 1356 به زادگاهش دژکوه بازگشت و با شوکت وصلت نمود او در مدت 4 سال دوره بازیگری و نمایشنامه نویسی را پشت سر نهاد. او که همان سال‌ها رفتن به جبهه های جنگ تحمیلی را نیز در کارنامه خود ثبت کرد سه فرزند با نام‌های لیلا، آنا و سینا از خود به جا گذاشت.

نمایش‌های دو مرغابی در مه و یک گل و بهار که به نویسندگی و کارگردانی همین هنرمند برجسته شکل گرفته بود، بنا به خواست مردم به کرات از تلویزیون پخش گردید. در دهه شصت و نخستین سال‌های دهه هفتاد، وی در جایگاه یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون به شمار می رفت.

به علت آناتومی کودکانه و حس و حال شکننده‌ای که در اجزای ظاهری وی به خوبی مشهود بود و نیز لحن بیانش و سادگی و خلوصی که از نحوه برخوردش منعکس می شد در اغلب موارد پذیرای نقش‌های ویژه و به خصوصی بود که تنها در کالبد و فیزیک او باور پذیر می‌نمود از جمله مولفه‌های بازیگری این هنرمند شاخص می‌توان به طنز تلخی اشاره کرد که همواره خود نمایی می‌کند.

با این وجود او بیشتر از آن که بازیگر باشد شاعر بود و این شاعرانگی در بند بند وجودش جاری بود اولین مجموعه اشعار حسین پناهی به نام من و نازی به سال 1376 چاپ شد. این مجموعه تا امروز بیشتر از 16 مرتبه تجدید چاپ شده و به 6 زبان زنده دنیا برگردانده شده است. سرانجام به سال 1383 در حالی که 48 بهار از عمر لطیفش می‌گذشت بر اثر سکته قلبی درگذشت و بنا به وصیتش در کهگیلویه به خاک سپرده شد.
 

  • افتخارات

۱۳۶۷، نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (در مسیر تندباد)

1369، برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد (سایه خیال)

۱۳۷۱، نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (مهاجران)

 

  • آثار

از این نویسنده علاوه بر تله تئاتر و نمایشنامه‌های متنوع در موضوعات گوناگونی که بر جای مانده کتاب‌هایی به شرح زیر در دست است:

    نامه‌هایی به آنا

    به وقت گرینویچ

    افلاطون کنار بخاری

    سالهاست که مرده‌ام

    ستاره‌ها

    کابوسهای روسی

    نمی‌دانم‌ها

    من و نازی

    من و نازی 2

    جهان زیر سیگاری من است

    نوید یک روز بلند نورانی

    نامه‌هایی به آنا ۲

    خروسها و ساعتها

    دو مرغابی در مه

    راه با رفیق

    چیزی شبیه زندگی

    بی بی یون

http://sarbook.ir/post

درحال بارگذاری، لطفا کمی صبر کنید